http://poleshekaste.blogfa.com/ عبور کن ...بهانه ای برای ماندن نمانده / جز سایه هایی که در تاریکی محو شده اند/ fa blogfa.com Mon, 05 Oct 2009 07:40:18 GMT http://poleshekaste.blogfa.com/post-61.aspx <STRONG><EM>برای تو شعری می نویسم</EM></STRONG> <P></P> <P><STRONG><EM>با پنهانِ من /در لابلای کلمات</EM></STRONG></P> <P><STRONG><EM>     بیشتر که جستجو کنی </EM></STRONG></P> <P><STRONG><EM>                ردی می بینی /ام</EM></STRONG></P> <P><STRONG><EM>                       افتاده از اسب های پیاپی </EM></STRONG></P> <P><STRONG><EM>                 که نغمه ی بلندشان دختران شهر را چله نشین می کرد</EM></STRONG></P> <P><STRONG><EM>                                       از آن همه اسب که تاختند</EM></STRONG></P> <P><STRONG><EM>                                   زمینی ماند و خاکی چون مزرعه ای سوخته</EM></STRONG></P> <P><STRONG><EM>                                                نه دیگر بکر/ نه سوار</EM></STRONG></P> <P><STRONG><EM>                                                  نه /رفته/ از اصل خودش وجبی بیرون</EM></STRONG></P> <P><STRONG><EM>              بیشتر بدان /از پشت ابر هایی که پیش چشم تو قطار کرده ام  حرفی بیرون بکش</EM></STRONG></P> <P><STRONG><EM>                           بیشتر ببین </EM></STRONG></P> <P><STRONG><EM>                                       شاید اسب زخمی ام را پیدا کنی </EM></STRONG></P> <P><STRONG><EM>                                                  که خیلی سال پیش </EM></STRONG></P> <P><STRONG><EM>                                                        عاطفه ام تنهایش نگذاشت و سنگ خورد </EM></STRONG></P> <P><STRONG><EM>                                    و حالا به شماتت تو و شاید بعد ها همه </EM></STRONG></P> <P><STRONG><EM>                                                          انگشتِ...</EM></STRONG></P> <P><STRONG><EM>                   هی !</EM></STRONG></P> <P><STRONG><EM>                               بیشتر بدان </EM></STRONG></P> <P><STRONG><EM>                                             از این سطر ها/ که بیشتر از حرف های کوچک </EM></STRONG></P> <P><STRONG><EM>                                                              درد برای گفتن دارند></EM></STRONG></P> <P><STRONG><EM>                                           شاید اگر از آن جعبه ی زیبا عینکی بیرون آورد/ی</EM></STRONG></P> <P><STRONG><EM>                                                                 و خیره تر نگاه کرد/ی</EM></STRONG></P> <P><STRONG><EM>                                                     مرا ببینی انگشت این همه سال بر دهان</EM></STRONG></P> <P><STRONG><EM>                                                                 با آرزو های بزرگ بر زبان </EM></STRONG></P> <P><STRONG><EM>                                                        که میروم آنقدر که ردی نمانده باشد و حرفی</EM></STRONG></P> <P><STRONG><EM>                      و تو دل خوش به این نغمه/ ها </EM></STRONG></P> <P><STRONG><EM>                                            که با ردای قرمز می آیند و</EM></STRONG></P> <P><STRONG><EM>                                                                می مانند؟</EM></STRONG></P> <P><STRONG><EM>                                                                        ها؟</EM></STRONG></P> <P><STRONG><EM>                                                                       باش</EM></STRONG></P> <P><STRONG><EM>                                                      تا باز هم برای تو بنویسم</EM></STRONG></P> <P><STRONG><EM>  </EM></STRONG></P> <P><STRONG><EM>                                                                                            محمد حسین پورمعصومی</EM></STRONG></P> <P><STRONG><EM>                                                                                          ۳۰ شهریور ۸۸</EM></STRONG></P> <P><STRONG><EM>   تقدیم به برادرم رضا برای ۲۹ شهریور و دلتنگی اش</EM></STRONG></P> <P><STRONG><EM>           </EM></STRONG></P> <P> </P> Mon, 05 Oct 2009 07:40:18 GMT http://commenting.blogfa.com/?blogid=poleshekaste&postid=61 poleshekaste http://poleshekaste.blogfa.com/post-61.aspx http://poleshekaste.blogfa.com/post-60.aspx محمد خان پیرمردی از آن قدیمی ها فرقش با گذشته های خیلی  دور این است که در باغ های اجدادی اش کارگری می کند ! یادم به فیلم تست افتاد  که خانواده های بزرگ روزی به چه فلاکتی می افتند!</P> <P>محمد خان پول نفت را میخورد و نفتی که آقای رییس جمهور سر سفره اش برده اما... </P> <P>نه لباس نو دارد نه سفره ی پر از غذا سهام عدالت میگیرد اما ... </P> <P>ای داد بی داد اصلن بی خیال محمد خان ها ! بی خیال آدمها بی  خیال رییس جمهور...</P> Tue, 02 Jun 2009 17:52:14 GMT http://commenting.blogfa.com/?blogid=poleshekaste&postid=60 poleshekaste http://poleshekaste.blogfa.com/post-60.aspx http://poleshekaste.blogfa.com/post-59.aspx <EM><STRONG> </STRONG></EM> <P></P> <P><EM><STRONG>   گر یه  /گر به های چشم تو را بیشتر میدواند</STRONG></EM></P> <P><EM><STRONG>             اما   </STRONG></EM></P> <P><EM><STRONG>                 مرد ِمکان چشم های تو </STRONG></EM></P> <P><EM><STRONG>                                                   نیست </STRONG></EM></P> <P><EM><STRONG>                                       که پیراهن تازه ای در باد بدواند</STRONG></EM> </P> Sun, 19 Apr 2009 08:35:18 GMT http://commenting.blogfa.com/?blogid=poleshekaste&postid=59 poleshekaste http://poleshekaste.blogfa.com/post-59.aspx http://poleshekaste.blogfa.com/post-58.aspx قلبش از همون بچگی شکسته بود! نه که کسی بشکندش نه چون خدا یکی از فرشته هاشو اشتباهی فرستاده بود رو زمین دلش خیلی گرفته بود یه چیزی تو مایه های یه قلب تیر خورده:بود </P> <P>.................................................</P> <P>اینروزها در سوگ از دست دادن عزیزی ناباورانه به این فکر میکنم که تلاش  ما برای زنده/گی چقدر بیهوده و  مسخره است.</P> <P>................................................</P> <P>     وقتی که رفت </P> <P>              خدا برای این همه ابر</P> <P>                 جای دیگری پیشنهاد نکرد</P> <P>                           باران</P> <P>                      هر چقدر هم که ببارد /در دریا</P> <P>                                                   غرق می شود </P> <P>..........................................................................</P> <P>                        درست معنی نامش بود</P> <P>                                       که دی اورا از ما گرفت </P> <P>                                                   آیا سالهای بعد </P> <P>                                                                  ماهی به نام آذررا </P> <P>                                                                              با خود  می آورند </P> <P>........................................................................................................  </P> Mon, 19 Jan 2009 05:30:18 GMT http://commenting.blogfa.com/?blogid=poleshekaste&postid=58 poleshekaste http://poleshekaste.blogfa.com/post-58.aspx http://poleshekaste.blogfa.com/post-57.aspx سر/ کشیده <P></P> <P>           در خلوتِ ماه </P> <P>                              کوه</P> <P>------------------------------------</P> <P> </P> <P>              بالا رفته </P> <P>                   از شانه ی کوه</P> <P>                                       بدبختی </P> <P>--------------------------------------</P> <P>              در طالع ماه/ی </P> <P>                         ستاره نبود</P> <P>                              حوض ِ تاریک </P> <P>---------------------------------------</P> <P>                  هیمه ی باد </P> <P>                                 دریای نزدیک</P> <P>---------------------------------------</P> <P>             افتاد</P> <P>                 از گوشه ی چشمی </P> <P>                           در گوشه ی  خود</P> <P>----------------------------------------</P> <P>       او بودم </P> <P>               بی خودِ من </P> <P> -----------------------------------------</P> <P> بی </P> <P>      تاب ِ </P> <P>           شبی دراز   </P> <P>-----------------------------------------</P> <P>            یاد /ت</P> <P>                 می کنم </P> <P>------------------------------------------</P> <P>حالا گوشت </P> <P>        صد سال بعد </P> <P>                 ...</P> <P>----------------------------------------</P> <P><FONT size=4>شعر کوتاه برای ذهن خسته ی مخاطب خوبه!!! مثل این قرصای ویتامینه هست فشرده و مغذی </FONT></P> <P><FONT size=4>شعر کوتاه برای شاعر خوبه درگیر فرم نمی شی و خیلی از طرح هایی که زده بودی و شعر نشده بودن رو به جای شعر کوتاه قالب مخاطب میکنی  شعر کوتاه برای ناشر خوبه کلی پ.ل حروفچینی  و ... به نفعش میشه !!! شعر کوتاه برای همه خوبه پس نگین بده آفرین .<STRONG>شعر کوتاه مثل پول نفت میاد سر سفره هاتون</STRONG>  ! البته فقط بوی اونو حس میکنید  و سیاهیشو که لحظه به لحظه زندگیتونو در بر میگیره . <STRONG><FONT style="BACKGROUND-COLOR: #ff0000">شعر</FONT></STRONG> (کوتاه و بلند) <FONT style="BACKGROUND-COLOR: #ffff33">ثروت ملیه</FONT> از <FONT color=#3333ff>این به بعد میاریمش سر سفره هاتون.</FONT></FONT></P> <P><FONT size=4>--------------------------------------</FONT></P> <P><FONT size=3>          <STRONG> بوی نفت می آید </STRONG></FONT></P> <P><FONT size=3><STRONG>                                همسرم  </STRONG></FONT></P> <P><FONT size=3><STRONG>                                     امروز چند شعر ِ کوتاه پخته ای؟</STRONG></FONT>    </P> <P>---------------------------------------------------------------------------------------                         </P> Mon, 12 Jan 2009 07:32:18 GMT http://commenting.blogfa.com/?blogid=poleshekaste&postid=57 poleshekaste http://poleshekaste.blogfa.com/post-57.aspx http://poleshekaste.blogfa.com/post-56.aspx <P dir=rtl><B>         چتری اگر بود </B></P> <P dir=rtl><B>                  سر در پناهی می گرفتم</B></P> <P dir=rtl><B>        </B><B>                              از باران بی شوق ِ این روزها </B></P> <P dir=rtl><B>                 برای گیاهان </B></P> <P dir=rtl><B>                         سر/ پناهی میگرفتم </B></P> <P dir=rtl><B>                               اگر دست هایم  گسترده تر از دشت ها بود </B></P> <P dir=rtl><B> </B><B>                                چتری می شدم </B></P> <P dir=rtl><B>                                           سر به زیر باران های اسیدی </B></P> <P dir=rtl><B>         </B><B>                                                  می گرفتم امانِ تن ابرها را </B></P> <P dir=rtl><B>                                                          </B></P> <P dir=rtl><B>                                                                          شوقی اگر بود.</B></P> <P dir=rtl><B>                                      ...................................................................................</B></P> <P dir=rtl><STRONG>چتر بالا را مدتی گم کرده بودم شاید خیلی هم بدرد باران نخورد /که نخورد...</STRONG></P> <P dir=rtl><STRONG>....................................................................</STRONG></P> <P dir=rtl><STRONG>                       به خواب رفته</STRONG></P> <P dir=rtl><STRONG>                                        هر فصل</STRONG></P> <P dir=rtl><STRONG>                                            در آغوش یک کوه</STRONG></P> <P dir=rtl><STRONG>                                                            خورشید</STRONG></P> <P dir=rtl><STRONG>...............................................................................</STRONG></P> <P dir=rtl><STRONG>                  مرکب کاغذ را سیاه میکند</STRONG></P> <P dir=rtl><STRONG>                                      بیشتر که بکشی </STRONG></P> <P dir=rtl><STRONG>                                             غولی می شود </STRONG></P> <P dir=rtl><STRONG>                                                           از کلمات  </STRONG></P> <P dir=rtl><STRONG>                                             و جهان را سیاه میکند</STRONG></P> <P dir=rtl><STRONG>                          بیشتر </STRONG></P> <P dir=rtl><STRONG>                                          درد هایی پدیدار می شوند</STRONG></P> <P dir=rtl><STRONG>                          که همیشه به وجودشان خیانت شده </STRONG></P> <P dir=rtl><STRONG>                                                      من تنها کمی به دردهایم </STRONG></P> <P dir=rtl><STRONG>                                                      خیره مانده ام</STRONG></P> <P dir=rtl><STRONG>                                                      خیالت را راحت کن </STRONG></P> <P dir=rtl><STRONG>                                                      و مرکب را </STRONG></P> <P dir=rtl><STRONG>                                                      به شکل درد هایم بپاش</STRONG></P> <P dir=rtl><STRONG>           </STRONG></P> <P dir=rtl><STRONG>                     </STRONG></P> Sat, 20 Sep 2008 14:12:55 GMT http://commenting.blogfa.com/?blogid=poleshekaste&postid=56 poleshekaste http://poleshekaste.blogfa.com/post-56.aspx http://poleshekaste.blogfa.com/post-55.aspx اتفاقی / در این روزها</P> <P> افتاده</P> <P>            تکراری شدن نشانه های شعر من  </P> <P>                 و سه شنبه هایی  که به ندرت پر می شوند از تازه گی </P> <P>                           و قطاری </P> <P>                                       که بدون بلیط </P> <P>                                                 مرا سوار کرده و </P> <P>                                                          ب/افق می برد </P> <P>                   باید ذوب شوم </P> <P>                                 شاید کلماتی از مغزم </P> <P>                                                      بریزد  </P> <P>                                      که حالت لب هایتان را عوض کند </P> <P>                                          مثلا آنقدر  ااااااااااااااااااااااااااااااالف را کش دهم </P> <P>                                                 که برسد به اینجا </P> <P>                                                     بدون سه شنبه </P> <P>                                                             بدون قطار </P> <P>                                                                بدون شعر </P> <P>{ شعر بالا اما ربطی به سه شنبه های دیگران نداشت  تنها قطاری بود که عصر هایش از من پر میشد و  میرفت تصاویر اگر وجود داشته باشند  عینی ِ من  هستند و ذهنی شما}</P> <P>--------------------------------------------------------------------------------------------</P> <P>شب</P> <P> صدای/  سقوط می آید </P> <P> از رقص چراغ ها بر اندام آب</P> <P>       و صدایی </P> <P>                با سایه ی تو می آمیزد: </P> <P>       ـ می شود </P> <P>             از سر بکشی </P> <P>                    تصویر سقوط را؟</P> <P>                                از چند ثانیه عقب تر / می گیرم </P> <P>                                           شب صدای سقوط  می آید از </P> <P>                                                  رود خانه </P> <P>                      <ـ   اما   اینطرف ها هیچ شهری رود خانه ندارد!</P> <P>                                   می شود از سر بکشی؟ > </P> <P>                          مرا در شهر دیگری تجسم کن </P> <P>                                     بوداپست یا خرم شهر !!</P> <P>                                            که دارم  روی یک پل راه می روم </P> <P>                                 یا جای بهتری پیدا کن</P> <P>                                            یک مجنون ِنفتی  وسط دریا</P> <P>                                                    و بعد</P> <P>                                    گوشهای بلند تری می خواهی </P> <P>                                           تا صدای سقوط را از ارتعاش آب بشنوی </P> <P>                                                 و بعد</P> <P>                                                   کلماتی از مرا </P> <P>                                                           سر  سفره ی مردم /بگذاری و </P> <P>                                                 فراموش/ نکن     </P> <P>                                                             آآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآب را حتما باید/  بکشی   </P> <P>                                  تا روی پرده </P> <P>                                                تصویر سقوط </P> <P>                                                         شب غم انگیز تری رقم بزند .</P> <P>                                                                                                 </P> <P> </P> Thu, 10 Jul 2008 07:48:35 GMT http://commenting.blogfa.com/?blogid=poleshekaste&postid=55 poleshekaste http://poleshekaste.blogfa.com/post-55.aspx http://poleshekaste.blogfa.com/post-54.aspx سلام . دلم برای یک شعر تنگ شده . برای یک شعر ِ آزاد ... <P></P> <P> این ترم که گذشت به معنای واقعی طعم تلخ درس نخوندن رو چشیدم .  واقعا  بهترین فرصت برای  دانشگاه رفتن بین ۱۸ تا ۲۴ سالگی هست  از اون به بعد  مصیبته مخصوصا اگه هزار تا  دغدغه دیگه هم داشته باشی.</P> <P>به زودی با شعر های سال ۸۷  میام و  فعالیت  دوباره ای  رو آغاز میکنم .</P> <P><FONT size=5>از تمام دوستانی که در سیرجان حضور دارند دعوت میکنم سه شنبه ها ما رو تنها نگذارند . هر سه شنبه ساعت چهار عصر مجتمع فرهنگی هنری سیرجان واقع در چهار راه اشکذری ابتدای بلوار دکتر صادقی منتظر شما هستیم.</FONT></P> Tue, 08 Jul 2008 08:55:18 GMT http://commenting.blogfa.com/?blogid=poleshekaste&postid=54 poleshekaste http://poleshekaste.blogfa.com/post-54.aspx http://poleshekaste.blogfa.com/post-53.aspx سلام خیلی اتفاقی از این طرف ها رد می شدم که گفتم حرفی زده باشم . اما احیانا!!!!!!!! سید مهدی موسوی ناراحت نشه ننویسه چرا "زن گیر" رو  سر هم نوشتم ! شما میتونید جای( گ) (ج) بگذارید بقیه اش حل میشه...</P> <P>......................................................</P> <P>باران </P> <P>       قرار بود/ بزند  /برای ساعت های گیج </P> <P>                     حالا </P> <P>              در ِ  چراغ بسته  </P> <P>                                   و من </P> <P>                                بر نیامده   /    از پس هیچ آرزویی </P> <P>                            </P> <P>                                          غول ِ حیران ِ چشم های تو ام </P> <P>                            </P> Sun, 01 Jun 2008 07:50:31 GMT http://commenting.blogfa.com/?blogid=poleshekaste&postid=53 poleshekaste http://poleshekaste.blogfa.com/post-53.aspx http://poleshekaste.blogfa.com/post-52.aspx      می رسد  با/ ده/  ارابه /ارابه  <P></P> <P>                ب / افق ـ خاک آلود و خسته  </P> <P>                      که پیاده شوم </P> <P>                              پیش از تمام ِ مسافر ها </P> <P>                     و دوباره برود  با تکانِ کوچکی /و مسافرها </P> <P>                                   نگاه کنند به موج کوچکی  </P> <P>                                                   که می رسد> ب/ افق ِ /فنجان/ها</P> <P>                                 و برگردد موج و ترمز ناگهانی و بعد/ها</P> <P>            در گوشه ای از  زمینه/ ی/ تاریک ِ مرده ها :</P> <P>                           </P> <P>         ب/ا/د /ا/م / ه رگز/ فکر نکرده ام  </P> <P>                   ادای جدید تری سراغ دارم  </P> <P>                                     چقدر ارابه ها سنگی اند !                                                                 </P> <P>                                        که این همه راحت از من می گذرند و</P> <P>                                با افق می روند.                                      </P> <P>                                          </P> Wed, 30 Apr 2008 14:58:18 GMT http://commenting.blogfa.com/?blogid=poleshekaste&postid=52 poleshekaste http://poleshekaste.blogfa.com/post-52.aspx